Een eenzijdig ouderschapsplan opstellen kan als de andere ouder niet wil of kan meewerken. Je schrijft dan zelf op welke afspraken je voorstelt voor je kind. Zo’n plan is niet automatisch een geldige afspraak tussen jullie: de andere ouder moet ermee instemmen of de rechter moet een beslissing nemen.
Wanneer stel je zelf een plan op?
Een eigen voorstel kan helpen als contact met de andere ouder niet lukt, gesprekken vastlopen of je geen reactie krijgt. Het geeft overzicht en laat zien welke afspraken jij nodig vindt. Gebruik het als voorstel, niet als bewijs dat jullie het al eens zijn.
Is contact onveilig, bijvoorbeeld door bedreiging of geweld? Probeer dan niet op eigen houtje afspraken af te dwingen. Bespreek met een advocaat of Veilig Thuis hoe je veilig verder kunt.
Eenzijdig ouderschapsplan opstellen in stappen
Maak je voorstel zo duidelijk dat de andere ouder en eventueel de rechter kunnen zien wat je voor ogen hebt. Schrijf ook op waarom de afspraken volgens jou bij je kind passen.
- Beschrijf de situatie: noteer bij wie je kind nu woont en hoe de zorg op dit moment is geregeld.
- Maak een voorstel voor de zorg: schrijf op wanneer je kind bij iedere ouder is en hoe jullie vakanties en feestdagen kunnen verdelen. Geef ook aan hoe het halen en brengen werkt.
- Stel voor hoe jullie informatie delen: denk aan berichten over school, gezondheid en belangrijke gebeurtenissen. Noem bijvoorbeeld of je hiervoor e-mail wilt gebruiken.
- Neem de kosten mee: beschrijf wie welke kosten betaalt en doe zo mogelijk een voorstel voor kinderalimentatie.
- Beschrijf de betrokkenheid van je kind: noteer hoe je met je kind hebt gesproken, passend bij de leeftijd en ontwikkeling. Laat je kind niet kiezen tussen ouders.
- Maak duidelijk dat het jouw voorstel is: gebruik woorden als “ik stel voor” en laat ruimte voor een reactie van de andere ouder.
Een concreet voorstel kan bijvoorbeeld zijn: “Ik stel voor dat we wijzigingen in de planning per e-mail aan elkaar doorgeven.” Zo is duidelijk wat je bedoelt, zonder te doen alsof de afspraak al vaststaat.
Wat doe je als de andere ouder niet reageert?
Stuur je voorstel als dat veilig kan en vraag om een reactie. Bewaar je bericht en eventuele antwoorden. Schrijf ook op welke pogingen je hebt gedaan om samen afspraken te maken. Dat kan van belang zijn als je later aan de rechter moet uitleggen waarom er geen gezamenlijk plan is.
Een mediator kan helpen als jullie allebei bereid zijn om te praten. Werkt de andere ouder niet mee of is overleg niet veilig, dan kun je met een advocaat bespreken welke stap past bij jouw situatie.
Kan de rechter een eenzijdig plan accepteren?
Bij een scheiding waarbij een ouderschapsplan verplicht is, vraagt de rechter normaal om een plan dat jullie samen hebben gemaakt en ondertekend. Lukt dat niet, dan kun je via je advocaat uitleggen waarom het redelijkerwijs niet mogelijk was en je eigen voorstel meesturen. De rechter beoordeelt vervolgens hoe de zaak verdergaat en kan ook de andere ouder horen.
De rechter neemt jouw voorstel niet automatisch over. Wel kan de rechter, als daarom wordt gevraagd, een beslissing nemen over onderwerpen waarover jullie het niet eens worden. Een bestaand ouderschapsplan verandert ook niet alleen doordat jij een nieuw voorstel schrijft.
Begin daarom met een helder document en bewaar je pogingen om afspraken te maken. Zo kun je laten zien wat je hebt voorgesteld en waarom een gezamenlijk ouderschapsplan niet lukte.


